Babie Doły - poligon torpedowy str. 2

 

Fortyfikacje poligonu torpedowego Torpedowaffenplatz Hexengrund


TWP


Szczelina przeciwlotnicza o długości 145 m

     Na wypadek bombardowania, w pobliżu miejsc największych skupisk pracujących ludzi wybudowano system ukryć typu szczelina przeciwlotnicza. Były to podziemne korytarze w kształcie zygzaka, w budowane w wykopach i przysypywane ziemią, które mogły pomieścić od kilkudziesięciu do kilkuset osób. Najdłuższy podziemny obiekt wybudowany w strefie produkcyjnej dawnego poligonu ma długość 145 metrów i znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie montowni torped,przy obecnej pętli autobusowej. Służył jako ukrycie dla jej pracowników. Mógł pomieścić około 500 osób. Złożony z trzech ramion (chodników) o całkowitej długości 145 m. Oprócz trzech wejść miał wnęki na sprzęt gaśniczy, oświetleniowy i narzędzia. Wg. dokumentacji B. Perzyka w obiekcie powinien znajdować się również szyb ewakuacyjny, który jednak prawdopodobnie nie został zbudowany. Zagłębienie chodnika w ziemi zmienia się od 0,5 do 3,5 m. Wejścia do obiektu są obecnie całkowicie zasypane, a chodnik częściowo zalany błotem i wodą deszczową spływającą z ulicy Ikara.

TWP

TWP

TWP

TWP

Szczelina przeciwlotnicza o długości 90 m

     Obiekt składający się z jednego korytarza z dwoma wejściami na końcach i jednym w połowie długości. Mieścił około 300 osób. Przy tunelu znajdują się trzy wnęki na wyposażenie. Obok wschodniego wejścia, przez ścianę sąsiadowało wydzielone ukrycie o przekroju prostokątnym z komorą o długości 12 metrów, która prawdopodobnie służyła za magazyn sprzętu ratunkowego. W lutym 2011 roku w obiekcie naliczono 38 zimujących nietoperzy, w tym 10 nocków dużych.

TWP

TWP
Szkic autorstwa Kazika Niecikowskiego - polecamy stronę www.fortyfikacje.eksploracja.pl


Szczelina przeciwlotnicza o długości 125 m

     Chodnik przebiega na głębokości 6 metrów - dużo jak na szczelinę przeciwlotniczą. Obiekt posiada cztery wejścia, w tym dwa szyby ewakuacyjne - każdy z trzema drabinkami. Przeznaczony dla ukrycia około 480 osób. Rok budowy 1944. Jego charakterystyczną cechą jest nietypowy, ostry kąt załamywania biegu tunelu - wynosi on ok. 55 stopni. Spośród innych obiektów wyróżnia się nowoczesną technologią budowy, z zastosowaniem m.in. betonowych prefabrykatów oraz znakomitym stanem zachowania.

TWP

TWP
Szkic autorstwa Kazika Niecikowskiego - polecamy stronę www.fortyfikacje.eksploracja.pl


Przenośne schrony obserwacyjne (Splitterschutzzelle)

          Na całym terenie ośrodka i jego obrzeżach, budowano małe, przeciwodłamkowe schrony przeciwlotnicze dla wartowników. Na wypadek alarmu schrony te służyły jako ukrycie dla 3-5 ludzi. W ten sposób pracownicy TWP, zaskoczeni w terenie nalotem, mogli znaleźć prowizoryczne schronienie. Wszystkie schrony przeciwodłamkowe jakie znalazły się w ośrodku były identyczne. Wykonano je w zakładzie betoniarskim, skąd transportem szynowym lub kołowym przewieziono w rejon posadowienia. Niewykluczone, że zostały zrobione przy węźle betoniarskim na miejscu, podczas budowy obiektów ośrodka. Ich ciężar nie przekraczał 5 t, co pozwalało grupie 20-30 robotników z pomocą lin. toczyć je po ziemi i ustawiać w żądanym miejscu. Ścianki grubości 15 cm zabezpieczały ludzi od uderzeń odłamków i pocisków broni strzeleckiej oraz falą uderzeniową małych bomb eksplodujących w odległości powyżej 20 m. Na terenie, który ma zostać objęty miejscowym planem zagospodarowania znajduje się jeden obiekt tego typu, zachowany w stanie idealnym włącznie z drzwiami.

TWP

Pozostałe obiekty dawnego poligonu

TWP

TWP

TWP

TWP

TWP

Poligon po II wojnie światowej

          Po wojnie na potrzeby 3 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego zaadaptowano m.in. 8 schronów w pobliskim wąwozie, gdzie przechowywano amunicję lotniczą. W innym schronie urządzono zapasowe stanowisko dowodzenia dowódcy pułku. W 1952 r. lotnisko przejęła Marynarka Wojenna - stacjonowały tu 30 pułk lotniczy i 34 pułk lotnictwa myśliwskiego, które od 1953 r. weszły w skład 33 Dywizji Lotnictwa MW.
nbsp;   W 1956 r. postanowiono zbudować ZSD dla dowódcy dywizji z centralą telefoniczną i radiowym centrum nadawczym. W 1957 r. Sztab Generalny uznał budowę nowego schronu za niepotrzebną i polecił odpowiednio przerobić dotychczasowe ZSD dowódcy pułku.

TWP

Opracowanie: Michał Szafrański (na postawie opracowania B. Perzyka)
Zdjęcia: Katarzyna Kulesza, Maciej Aszyk, Michał Szafrański, Jarosław Kłodziński
Stowarzyszenie "Gdyński Klub Eksploracji Podziemnej"
Dodano: 25 października 2008 r.
Aktualizacja: 15 maja 2013 r.
    

<<< STRONA 1

Wygenerowano w sekund: 0.04
159,011 unikalne wizyty